Κυριακή, 15 Μαρτίου 2009

Νωε (επεισόδιο 12)

-Λοιπόν σ αυτό τον τεράστιο χώρο που είμαστε τώρα ,θα φέρετε τα ζώα και θα το φορτώσετε άχυρα κι ότι άλλο χρειάζονται για την διατροφή τους..
-δηλαδή στο κατώι πουπουλένιε μου?
-ποιό ¨κατώι¨καλοκάγαθε άνθρωπε,¨¨αμπάρ騨θα το λέτε εφ εξής
-¨α...μπάρ¨ ,τότες,να βάλουμε πάγκο και ψηλά σκαμπό συμπλήρωσε ο Χάμ κλείνοντας πονηρά το μάτι στα δίδυμα
-θα φέρουμε και τις γυναίκες μας να σερβίρουν και να κάνουν και κονσομασιόν πρόσθεσαν εκείνα χασκογελώντας ηλίθια.Θα τα κονομήσουμεεε !
-έ δεν είμαστε στα καλά μας,μονολόγησε ο Κιβωτιήλ και τους κάλεσε να τον ακολουθήσουν στην ξύλινη σκάλα που οδηγούσε στον πρώτο όροφο
-εδώ πάνω θα είναι οι κοιτώνες σας.Δηλαδή θα κοιμόσαστε πάνω σε τούτες τις αιώρες για να μη σας ταρακουνάνε τα κύματα
-για να δοκιμάσουμε είπε ο Νώε ..και προσπάθησε με φούρια να ξαπλώσει….γκαάάάπ..
-αυτό δεν είναι κρεβάτι φτερωτέ,..δίχτυ για τένις είναι ,είπε τρίβοντας τον μελανιασμένο ποπό του
-Τα δίδυμα φύσει ανισόρροπα, δεν το αποτόλμησαν, ενώ ο Χαμ φύσει ανάποδος,γαντζώθηκε κάτω απ την αιώρα του σαν νυχτερίδα λέγοντας με ύφος σοβαρό,¨¨εγώ μάγκες, θα κοιμάμαι ανάποδᨨ
Τότε απελπισμένος ο Νώε φώναξε την σύζυγο του,για να δοκιμάσει κι εκείνη στην δική της αιώρα
-.Ανώετηηηηηη..μωρή Ανώετηηηηη..για έλα να δούμε πως θα κοιμηθείς δω πάνω
-Εκείνη χωρίς κανένα πρόβλημα και με πολύ άνεση,ξάπλωσε στην αιώρα της, αφήνοντας τους άναυδους
-μα πώς τα κατάφερες μωρή,είπε ο Νώε τραβώντας με πολύ αβρότητα μερικές τρίχες απ το μουστάκι της
-μα το ξέχασες καλέ μου πως ήμουνα ¨¨κυρία του λιμανιού¨¨πριν σε γνωρίσω και κοιμόμουνα στις αιώρες των ναυτικών?
-ούφ,πέστο μωρή ότι ήσουνα ¨΄Κυρίᨨκαι πήγε το μυαλό μου αλλού,είπε εκείνος δίνοντας μια σπρωξιά στην αιώρα της μετατρέποντας την σε κούνια
-κούνια μπέλα, φώναξαν τότε συγχρονισμένα τα δίδυμα και σπεύσανε να χαρούνε το παιχνίδι τους στις δικές τους αιώρες,..γκάααααπ…γκούούπ..αλλά σωριάστηκαν κι εκείνα στο πάτωμα, όπως κι ο μπαμπάς τους
-ο αγγελιαφόρος άρχισε ήδη να αυτοξεπουπουλιάζεται μ αυτά που έβλεπε και άκουγε,αλλά τελικά διατήρησε την ψυχραιμία του..
-ας ανέβουμε καλοί μου άνθρωποι και πιο πάνω, είπε εξαντλημένος και τους έγνεψε να τον ακολουθήσουνε στην επόμενη σκάλα
-εδώ είναι η ¨γέφυρα¨ κάπτεν Νώε,είπε δείχνοντας του την μεγάλη τιμονιέρα και το μακρύ βούκινο που διαπερνούσε το πάτωμα και κατάληγε στο αμπάρι.
-Εσύ θα κάθεσαι δω πάνω,θα μελετάς τους χάρτες σου, θα κουμαντάρεις το σκάφος και θα δίνεις οδηγίες στο πλήρωμα με το βούκινο..
-εγώ όλα αυτά?Είπε κάτωχρος ο Νώε, περιεργαζόμενος τον στενό χώρο και τις περγαμηνές με τους χάρτες που είχε μπροστά του .Κατόπιν κοίταξε με απορία τα φινιστρίνια που κάλυπταν όλες τις πλευρές της γέφυρας και ψέλλισε έντρομος..
-μα τι τα θέλουμε τόσα παράθυρα πουπουλένιε?..Θ αρπάξω καμιά πούντα ο έρμος !
-μα για να κοιτάς γύρω-γύρω καλοκάγαθε μου ,ώστε να τιμονέβεις με σιγουριά για να μη ρίξεις το σκάφος στα βράχια
-Για ποια βράχια μου τσαμπουνάς φτερωτέ?Μόνο στέγες από καλαμόσπιτα βλέπω από δω πάνω...ααα.. νά φάνηκε κι ο Βούς!
-Αυτός μας έλειπε τώρα, μονολόγησε ξεψυχισμένα ο Κιβωτιήλ
-Πόσο μικρούλης είναι στ αλήθεια και μου το παίζει και αρχινονός,είπε ο Νώε ξεσπώντας σε τρανταχτά γέλια
-Τον βλέπεις ¨μικρό¨, γιατί βρισκόμαστε στο δεύτερο όροφο της κιβωτού, είπε ο Κιβωτιήλ με βλέμμα απλανές
-Άρα ,απο τον δεύτερο όροφο θα μπορώ να τον κάνω τ αλατιού πριν ξαναγίνει.. μεγάλος,έτσι δεν είναι πουπουλένιε?
- Ήδη ο Κιβωτιήλ είχε ξεκολήσει και το τελευταίο πούπουλο που τούχε απομείνει στα φτερά και έβγαλε φωνή απόγνωσης που έφτασε ώς τα ουράνια..Κύριε,απελθέτω απ εμού την κιβωτόν ταύτην..

Marakos

Συνεχίζεται

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου